Allocatieregel

Een Allocatieregel is de vastgelegde voorschrift van hoe kosten binnen een kostenmodel stromen: van welk verzendend object ze afkomstig zijn, welke afnemers ze bereiken, welke sleutel wordt toegepast en in welke volgorde de verdeling plaatsvindt. Regels maken van kostenverdeling zo een gedefinieerde, herhaalbare procedure.

Bestanddelen zijn de bron (zoals een kostenpool of tower), het doel (zoals services of kostenplaatsen), de gebruikte Allocatiesleutel, eventuele wegingen en een geldigheidsperiode. In meertrapsmodellen grijpen regels in elkaar: pools worden eerst over towers verdeeld, die vervolgens over services en afnemers worden verdeeld. Centrale eisen zijn reproduceerbaarheid en controleerbaarheid: dezelfde invoergegevens moeten tot hetzelfde resultaat leiden, en elke doorbelasting moet herleidbaar zijn tot haar bron.

Gedocumenteerde allocatieregels maken het kostenmodel verifieerbaar en uitlegbaar. Ze zijn daarmee de basis voor de acceptatie van de afgeleide tarieven, rapportages en interne doorbelastingen.